Mostrando entradas con la etiqueta Trasalba. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Trasalba. Mostrar todas las entradas

jueves, 8 de junio de 2017

XXII XORNADAS DE PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA "35 ANOS DO SISO SAÚDE" 10 de Xuño de 2017 Pazo Museo Otero Pedrayo, Trasalba.

XXII XORNADAS DE PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA 

"35 ANOS DO SISO SAÚDE"  

10 de Xuño de 2017
Pazo Museo Otero Pedrayo, Trasalba.

Organizada por: AGSM-AEN (Asociación Galega de Saúde Mental-Asociación Española de Neuropsiquiatría)







PROGRAMA
11:00h. 
Presentación
Chus Gómez.

A edición
Paco Macías.

A escritura
Ramón Vilar.

A lectura
Ramón Area.

A ciencia escrita
Jorge Losada.

O Siso
Chus Gómez e Santiago Lamas.

14:00h.
Xantar festivo e tarde de música e conversa.


***************************************************************************************

CARTELES/PORTADAS DE LAS ACTAS DE LAS XORNADAS PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA . organizadas por agsm. celebradas siempre en pazo museo de  TRASALBA-AMOeiro-OURENSE.



CARTEL/PORTADA libro PRIMERAS XORNADAS PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA
(año 1991). Dibujo de xaime quessada.

CARTEL/PORTADA LIBRO IV XORNADAS PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA 
(AÑO 1994). DIBUJO DE XAIME QUESSADA.

CARTEL/PORTADA LIBRO XORNADAS PSIQUIATRÍA, PSICANÁLISE E LITERATURA 
(AÑO ??). 



miércoles, 25 de mayo de 2016

XXI XORNADAS PSIQUIATRIA, PSICANALISE E LITERATURA . ASOCIACION GALEGA DE SAÚDE MENTAL- AEN (ASGM-AEN) , Sábado 28-maio-2016. "GALICIA STYLE"

XXI XORNADAS  PSIQUIATRIA, PSICANALISE E LITERATURA . ASOCIACION GALEGA DE SAÚDE MENTAL- AEN (ASGM-AEN)

 Sábado 28-maio-2016.
Pazo de Trasalba-Amoeiro-Ourense






XXI Xornadas de Trasalba 2016 - GALICIA STYLE,
"GALICIA STYLE"



Texto de presentación de la Xornada, tomado de la página web de la  ASOCIACION GALEGA DE SAÚDE MENTAL- AEN (ASGM-AEN):
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
No ano 1991 celebráronse no Pazo de Trasalba as primeiras xornadas  baixo o titulo xenérico de Psiquiatría, Psicanálise e Literatura. O nome facía honra ao pulo por conservar e ampliar os lazos que unen disciplinas que nunca terían que estar a separarse (por moito que se empeñaran e se empeñen dende diferentes lugares e discursos).

Foi o bulebule do inxenio do Lamas (e a súa arela) quen pariu a idea, acadando que a afectio societatis fixera de pez para tecer a rede de Trasalba, dotada dun certo aire clandestino e un acabado informal (aínda que coidado), rasgos definitorios de toda a serie.

Cartel Xornadas año 1995.
 (de archivo redacción de Diario de un médico de guardia)


Un tempo despois, dedicáronse cada ano a un tema xenérico: a ausencia, as emerxencias, a comunidade, o retorno, a marea negra do Prestige e a saúde mental, coa música a outra parte, os nomes do mal… e así ata 21 títulos que compoñen unha pequena cronoloxía intelectual do país e do oficio. Os contidos e as palabras foron conformando uns encontros abertos, dialogantes e cheos dun bo facer que espabilaba os maxíns dos asistentes quen, nun entusiasmo poucas veces visto, xa comezaban a artellar o seguinte Trasalba.  

Dende daquela, e xa vai un cuarto de século (que se di pronto), fomos quen de mantelas con continuidade 20 edicións. Por  elas desfilaron xentes das letras, das artes, da política, do cinema, da canción, do xornalismo... de todos os recunchos de Galicia, ademais  de profesionais do terreo deste oficio psy, enredados coa tolemia e co asunto das paixóns, sufrimentos e outras historias humanas.

Esa aposta aínda continúa tras un pequeno paréntese duns anos de silencio, posiblemente interpretable, e que coincide cun certo esparexemento e diásporas varias.

Este ano celebramos de novo as XXI xornadas ás que todos estades invitados. O titulo xenérico é Galicia Style con toda a retranca que ten escribir títulos deste xeito.

Xurde dunha teima sen resolver sobre a que vimos falando de xeito informal dende xa hai tempo,  ata que, por fin, a idea coagulou en facer un encontro. (por certo, un mecanismo moi Trasalba style).

Trátase de poder falar do que os termos Galicia e Estilo suscitan nos diferentes invitados, e a partires do que nos conten, facer una conversa que sexa texto e pretexto. Abrir preguntas, desenferruxar os miolos e atreverse a pensar sobre o que acontece ou o que non; do que, se non o fai, debera; do porque si ou porque non.

Se identidade e identificación non son o mesmo: ¿que rasgos nos configuran como pobo?, ¿é Galicia sitio distinto como dicía Reixa? ¿que relacións mantemos co poder? ¿de que maneira gozamos como pobo? ¿que relación temos co saber ? ¿e a relación coa pulsión de morte?

Estas son algunhas das cuestión polas que orientarse e abrir o debate.

Se o estilo supón unha posición subxectiva, e á consistencia do mesmo a través do tempo lle podemos chamar identidade, poderiamos aventurar un subtítulo ao redor da cuestión do estilo: ¿que posición ética como pobo temos fronte o desexo, o amor e o goce?

Sobre destas cuestións e outras moitas posibles, falaran os nosos convidados, aportando o seu saber e reflexións sobre o asunto, e o que lles suxire.
  --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





PROGRAMA

Mesa 1. 9:00h.
 Presentación  das xornadas
“Galegos en Venezuela: 1950-1980. Adaptación e choque de percepcións”.
Moncho Campos (Profesor de Historia da Universidade de Vigo).

“A nena e o infinito canto do tubérculo”.
Olga Novo (Poeta, profesora IES).

“A fraseoloxía como expresión de estilo”.
Francisco Fernández Naval (Novelista e poeta).

“A-discreción”.
Antón Casais Lestón (Psiquiatra, psicanalista).

Descanso 11.30 h a 12:00 h

Mesa 2. 12:00 h
“Fronteira interior: ¿ónde remata Galiza por dentro de nós? Unha aproximación dende a práctica da poesía”.
Ana Cibeira. (Poeta).
 “A indiferencia coma feito diferencial galego”.
Xaime Subiela (Politólogo).
“A identidade galega como creba: unha proposta estilística”.
Xosé Manuel García. (Licenciado en Dereito).
“A paixón de Concepción Arenal. ¿Un torrente ou abismo?”
María Antonia de Miguel. (Psicanalista).

14:00h. Conversa de Clausura:
“Cambio de papeis na función social do médico. Reflexións sobre unha peripecia”.
Profesor Manuel Sánchez Salorio (Médico oftalmólogo, humanista),... presentado por Santiago Lamas.
+++++++++++++++++++++++++


sábado, 26 de diciembre de 2009

Memoria política, memoria histórica: Homenaje a los maestros ourensanos represaliados por el franquismo

(Dibujo de Castelao: "La última lección del maestro")
Hoy 27 de diciembre se celebró en Trasalba-Amoeiro-Ourense un homenaje a los maestros ourensanos represaliados por el franquismo, uno de los colectivos profesionales más castigados en aquellos días terribles. El acto estaba promovido por los concellos de Amoeiro, A Peroxa, Coles, Vilamarín y Ourense y en el mismo colaboraba también la Facultade de Ciencias da Educación del Campus de Ourense (y más en concreto el profesor Xosé Manuel Cid, uno de los especialistas investigadores en el Magisterio ourensano en la Segunda República<; ver una entrevista en http://duvi.uvigo.es/index.php?option=com_content&task=view&id=3055&Itemid=41 ).
En los años previos a la sublevación fascista de 1936, el colectivo de maestros llamado “Agrupación de Trabajadores de la Enseñanza de Ourense”, conocido por las siglas de “ATEO”, agrupaba a los maestros más innovadores e inquietos, casi todos ellos vinculados a posiciones muy progresistas con militancia socialista, galeguista y comunista. Fue un colectivo especialmente represaliado.
Hubo maestros represaliados en todas las zonas de la provincia, desde Amoeiro hasta A Mezquita o Bande, pero tal vez una historia que siempre nos ha sobrecogido -porque la pudimos oir de viva voz de uno de los familiares- es la del maestro José Luis Bouzas asesinado en los primeros días de la Guerra. Era natural de Allariz, pero estaba en aquellas fechas trabajando como maestro en la localidad de Flariz (Monterrey). Detenido por la Falange de la zona de Verín, lo mataron quemándolo vivo en el lugar conocido como A Poula do Martiño, en Pentes-A Gudiña. Fue asesinado, junto con otros “paseados”, en el contexto de la brutal represión llevada a cabo por los fascistas en esta localidad ourensana de A Gudiña, en la Terra das Frieiras, la zona suroriental de Galicia y que fue la que más va a tardar en caer bajo las fuerzas golpistas. Por lo que sabemos, los restos de José Luis Bouzas están enterrados en Pentes, pero según los expertos en la represión y en la historia local (Xulio Prada, Dionisio Pereira, Xosé Rodríguez Cruz..) en A Poula do Martiño es posible que haya fosas con restos de personas ejecutadas.... Dicho lugar (ya un nuevo Lugar de Memoria) queda muy cerca de la ruta de la Plata "Jacobea".
Ignoramos si éste era uno de los lugares programados para exhumación de víctimas por el proyecto interuniversitario "As vítimas, os nomes, as voces e os lugares", dedicado a investigar desde 2006 la represión en Galicia durante la Guerra Civil y el franquismo. Lo cierto es que a partir de 2010, la Xunta ha retirado a dicho proyecto el 90% de las subvenciones para investigar la represión franquista, según informa la prensa (EL PAIS, ed. Galicia, 23/12/2009). Galicia, 2010, Ano Xacobeo.
Mientras tanto siete comunidades autónomas van a firmar un convenio de colaboración con el Ministerio de Justicia, dirigido por el ministro gallego Francisco Caamaño, para elaborar un mapa de fosas de la Guerra Civil y la dictadura. Las Comunidades Autonomas que tienen previsto firmar ese convenio son Cataluña, País Vasco, Andalucía, Extremadura, Castilla-La Mancha, Aragón y Cantabria. Galicia no firma. Entendemos que este tema no le interesa al gobierno actual de la Xunta. Con esta iniciativa se avanzará en la atención a la demanda histórica de muchos ciudadanos que aún desconocen el paradero de sus familiares, desaparecidos durante la Guerra Civil y la dictadura.
El filósofo Reyes Mate, premio nacional de ensayo 2009, escribe hoy en "El País" un artículo que titula "Lorca, un desaparecido", en el que como siempre hace este autor, traza magistrales reflexiones sobre el tema de la fosa de Federico García Lorca y las situaciones de desaparición forzosa por motivos políticos. Extraemos del artículo unos párrafos con el que terminamos esta entrada de hoy: "La desaparición forzada es por definición un crimen que no prescribe o, como dice el derecho, "un delito permanente de detención ilegal", de ahí la responsabilidad de los jueces actuales en investigarlos para depurar responsabilidades. Eso significa que no hay que renunciar a la exhumación si se dan las condiciones que la hagan posible. Lo nuevo, sin embargo, en el debate sobre la "memoria histórica" -por cierto ¿por qué no llamarla memoria política, que de eso se trata? ¿acaso hay alguna "memoria a-histórica?- es el punto de actualidad que conlleva el desaparecido. Por supuesto que toda víctima es actual en tanto en cuanto no se le haga justicia, pero la vigencia del desaparecido añade un elemento nuevo: la contemporaneidad de lo anacrónico, la actualidad del momento en que desapareció. Somos contemporáneos del momento en que se paró el reloj biográfico de la víctima. Si no contamos con ese pasado, no estaremos a la altura de nuestro tiempo" (Reyes Maye, 2009).
http://www.elpais.com/articulo/opinion/Lorca/desaparecido/elpepuopi/20091227elpepiopi_5/Tes